Post navigation

1 Comment

  • Ah Stratonikeia, adını bile duymak içimi ısıttı. Muğla’nın o zeytin kokulu tepelerinde, taş duvarların fısıltısında kaybolmak vardı şimdi. Çocukken dedemle tütün tarlalarında çalışırken, akşamları köy kahvesinde anlatılan eski hikayeleri anımsadım. Ne zaman dönerim bilmem ama o topraklara ayak basacağım günü iple çekiyorum.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top