Post navigation

1 Comment

  • Karagöl Yaylası yazısı beni çok etkiledi. Her ne kadar doğrudan dini bir mekan olmasa da, doğanın bu kadar saf ve el değmemiş hali, insanın iç huzurunu bulabileceği, Yaradan’ın sanatını tefekkür edebileceği bir yer gibi geldi bana. Bazen camilerin, kiliselerin duvarları arasında aradığımız maneviyatı, böyle yemyeşil bir doğa parçasında, kuş sesleri ve ağaçların fısıltıları eşliğinde bulabiliriz diye düşünüyorum. Özellikle bahar aylarında, doğanın yeniden dirilişini izlemek, sanki yeniden doğmuş gibi hissettirir insana. Belki de bir sonraki dini bayramda, kalabalık şehirlerin telaşından uzaklaşıp, Karagöl Yaylası’nın sessizliğinde, doğayla baş başa kalarak manevi bir yenilenme yaşayabilirim.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top