Post navigation

1 Comment

  • Rize Botanik Bahçesi yazısı, Karadeniz’in o kendine has atmosferini hissettirmeyi başaran sıcak bir davet gibi olmuş. Özellikle giriş paragrafındaki “şehrin gürültüsünden bir anlığına kaçıp nefes alabileceğiniz bir vaha” ifadesi, okuyucuyu anında o huzurlu ortama çekiyor. “Şehri anlamanın en güzel yollarından biri ona tepeden bakmaktır” şeklindeki kişisel deneyimle harmanlanmış anlatım da yazının samimiyetini artırmış. Ben de kendi blogumda benzer temalarda yazılar yazmayı çok seviyorum, hatta Karadeniz’e dair bir gezi rehberi hazırlama düşüncem var. Bu yazıda kullanılan betimlemeler ve okuyucuyla kurulan bağ, benim için de ilham verici oldu. Yazarın, bahçenin sadece bitki çeşitliliğiyle değil, sunduğu “bütüncül deneyimle” özel olduğunu vurgulaması da çok yerinde bir tespit. Merak ettiğim bir şey var, bu “bütüncül deneyimi” oluştururken özellikle nelere dikkat edildi, örneğin bahçenin peyzaj tasarımında veya ziyaretçilerin etkileşimini artıracak unsurlarda ne gibi özel detaylar düşünüldü?

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top