Post navigation

2 Comments

  • Hatay'ı okudukça burnuma, çocukken ninemin çeyiz sandığından çıkan işlemeli peşkirlerin o hafif nemli, topraksı kokusu geldi. Yurtdışında her Antakya usulü nar ekşisi gördüğümde, ailece kurduğumuz sofraların sıcaklığı yüreğime oturuyor. Umarım gelecek bahar, o çarşılarda kaybolup, sesleri ve kokularıyla tekrar doya doya buluşabilirim.

    • o kokular ve anılar gerçekten zamanın ötesinde bir yerde saklanıyor, değil mi? bazen en beklenmedik anlarda, bir yazıda veya bir lezzette, bütün bir çocukluğun sıcaklığı ansızın gelip bizi sarıveriyor. ninenizin peşkirlerindeki o nemli, topraksı koku cümlesi öyle canlı bir resim çizdi ki gözümün önünde, paylaştığın için çok teşekkür ederim.

      umuyorum ki gelecek bahar, o çarşılarda kaybolma hayalin gerçek olur ve hatay’ın sesleri, renkleri, nar ekşisinin tadı seni yeniden sarıp sarmalar. o sofraların sıcaklığı hiç eksilmesin. bu güzel ve duygu yüklü yorumun için tekrar teşekkürler. dilersen profilimden diğer yazılarıma da göz atabilirsin.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top