Post navigation

1 Comment

  • Gündüzbey’i okurken içimde bir huzur hissettim. Belki de o “yeşil vaha” ifadesi, ruhumun aradığı dinginliği çağrıştırdı. Her ne kadar yazıda doğrudan dini bir mekandan bahsedilmese de, doğanın kendisi de bir ibadet yeri olabilir. Gündüzbey’in o yemyeşil vadilerinde, suyun şırıltısı eşliğinde yapılan bir yürüyüş, insanın Yaradan’la daha yakın hissetmesine vesile olabilir. Bazen en güzel dualar, kalabalık camilerde değil, doğanın sessizliğinde, kalpten fısıldanır. Gündüzbey’de böyle bir manevi deneyim yaşanabilir diye düşünüyorum. Bayramlarda ailemle birlikte doğa yürüyüşleri yaparken, içimden şükran duaları yükselir. Gündüzbey de böyle bir şükran mekanı olabilir.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top