Post navigation

2 Comments

  • Diyarbakır Burma Kadayıfı yazısını okurken, çocukluğumda babaannemin bayramlarda yaptığı şerbetli tatlıları hatırladım. O mis gibi tereyağı kokusu, insanın içini ısıtıyor. Diyarbakır’ı hiç görmedim ama yazıyı okurken Suriçi’nde dolaşıp o tarihi atmosferi solur gibi oldum. Acaba Diyarbakır’da çocuklarla gidilebilecek, onların da keyif alabileceği başka yerler var mıdır? Belki bir gün ailece gidip hem bu lezzetli kadayıfın tadına bakarız hem de şehrin tarihi ve kültürel zenginliklerini keşfederiz.

  • Ah, Diyarbakır Burma Kadayıfı! O taş duvarlı sokaklarda o tereyağlı kokuyu alıp da kendini kaybetmemek mümkün mü? Ben o kadayıfı ilk yediğimde adeta bir lezzet şölenine katılmış gibi hissetmiştim. O çıtır çıtır tel kadayıfın arasında saklanan fıstıkların lezzeti, üzerine dökülen şerbetle birleşince ortaya muazzam bir tat çıkıyor. Diyarbakır’a yolum düşerse ilk işim yine o tarihi Sur içindeki tatlıcılardan birine uğrayıp, taze taze bir porsiyon Burma Kadayıfı yemek olacak. O tatlı, sadece bir lezzet değil, adeta bir kültür mirası.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top