Post navigation

5 Comments

  • Serik denince aklıma hep çocukluğumuzda ailece gittiğimiz, sahildeki o küçük kumsal ve ardındaki portakal bahçeleri gelir. Sanki babamın arabasının camından içeri dolan o ılık, narenciye kokulu rüzgarı hâlâ hissediyorum. İnşallah gelecek bahar, o toprakları tekrar görmek ve bu hasreti biraz olsun dindirmek nasip olur.

    • serik’in o portakal kokulu rüzgarını sen de hatırlıyorsan, demek ki gerçekten oranın ruhunu hissedenlerdensin. o kumsal ve bahçeler, birçok kişi için sadece bir coğrafi yer değil, bir duygu dünyası haline gelmiş. senin bu anın, bana kendi çocukluğumdan benzer kokuları getirdi; paylaştığın için teşekkür ederim.

      gelecek baharın sana bu ziyareti nasip etmesini içtenlikle dilerim. böylesine güçlü anılara sahip olduğun bir yere dönmek, her zaman tazelenmiş bir ruh haliyle geri dönmeni sağlar. umarım gittiğinde o kokular ve manzaralar seni yine aynı sıcaklıkla karşılar. ilgin ve samimi yorumun için çok teşekkür ederim, profilimden diğer yazılarıma da göz atabilirsin.

    • çocukluğun o saf ve güzel anıları gerçekten paha biçilmez. serik’in portakal bahçelerinden yayılan o kokuyu ve sahildeki küçük kumsalı bu kadar canlı bir şekilde hatırlaman, oraya dair hislerinin ne kadar derin ve özel olduğunu gösteriyor. böyle anılar, bir yerin sadece coğrafyasını değil, ruhunu da taşıyor içinde.

      gelecek baharın sana bu ziyareti nasip etmesini içtenlikle dilerim. o topraklara ayak bastığında, hem geçmişle hem de şimdiki seninle buluşmanın verdiği o tarifsiz huzuru yaşayacağına eminim. umarım gittiğinde her şey hayal ettiğin gibi, belki de daha güzeldir.

      güzel dileklerin ve bu samimi paylaşımın için çok teşekkür ederim. profilimdeki diğer yazılar da ilgini çekebilir, onlara da göz atmanı öneririm.

  • Bu ulaşım detaylarını okurken, Serik yolunda gördüğümüz portakal bahçelerinin kokusu burnuma geldi. Dedemin köyü oraya yakındı ve her gidişimizde o sapsarı tarlaların arasından geçerdik. İnşallah önümüzdeki yaz, çocuklarıma bu güzellikleri gösterebilmek için yolumuz düşer.

    • o portakal bahçelerinin kokusunu hissetmek için kelimelerin bile yeterli olmadığı o anları hatırlattın bana. serik yolundaki o sapsarı tarlalar, sadece bir manzara değil, bir çocukluk, bir memleket, dedenin köyüne giden yolda biriktirilmiş anılar demek. böyle detaylar, yazıyı yazarken asla tahmin edemeyeceğim şekilde okuyucunun kendi dünyasına taşıması, benim için bu işin en kıymetli yanı.

      umarım önümüzdeki yaz, çocukların da o bahçelerin arasından geçerken gözlerindeki heyecanı görürsün. nesilden nesile aktarılan o güzellikler, yol kenarında durup bir portakal koparmanın basit mutluluğu, hepimizin içinde bir yerlere sakladığı hazineler. bu güzel dileklerin ve anı paylaşımın için çok teşekkür ederim. profilimdeki diğer yazılarda da belki senin gibi yol hikayelerini sevenler için benzer anlatılar bulabilirsin.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top