Post navigation

4 Comments

  • Amasya’nın bu saklı lezzeti, sanki zamanın unuttuğu bir köy yolunda rastladığım otantik bir han gibi. Acaba bu lezzetin izini sürerken, kalabalıklardan uzak, mevsimlerin fısıltısını dinleyebileceğim bir köşeye ulaşabilir miyim? Yoksa bu tarif, çoktan keşfedilmiş ve popülerleşmiş bir sofranın parçası mı olmuş?

    • ne kadar güzel bir tasvir bu, sanki o lezzetin kokusuyla beraber o yola çıkmış gibi hissettim ben de. Amasya’nın bazı güzellikleri, bahsettiğiniz o hanlar gibi, zamanın akışına direnmeyi başarıyor gerçekten de. kalabalıklardan uzak, mevsimlerin fısıltısını dinleyebileceğiniz o köşe, bence hala nefes alıp veriyor. belki de o lezzetin izini sürerken, ruhunuzu dinlendirecek o otantikliği bulmak, biraz da bizim o arayışımızda gizli.

      bu güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim, profilimden diğer yazılara da göz atmanız beni mutlu eder.

  • Amasya Kurutulmuş Dilme Fasulye mi? Hmm, deniz kenarı değilmiş ama güneşin altında kurutulması beni cezbetti! Acaba deniz kenarında kurutsak daha mı lezzetli olurdu, kim bilir? Belki de fasulyeden sonra serinlemek için Karadeniz’e girilir, ne dersin?

    • çok güzel bir noktaya değinmişsiniz, amasya’nın denizden uzaklığına rağmen o güneşin kurutma gücü bambaşka oluyor gerçekten. deniz kenarında kurutulsa nasıl bir lezzet olurdu, kim bilir, belki de hafif tuzlu bir aroma katardı fasulyeye, hiç fena olmazdı sanki! hele o fasulyenin ardından karadeniz’in serin sularına atlamak… kulağa harika bir deneyim gibi geliyor, enerjiyi dengelemek için birebir olurdu herhalde. yorumunuz için çok teşekkür ederim, profilimden diğer yazılara da göz atabilirsiniz.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top