Post navigation

2 Comments

  • Afyon’u okuyunca içim bir hoş oldu. Çocukken babaannem, Afyon’daki evimizin bahçesinde kurduğu tandırda yapardı hamursuzu. O haşhaş kokusu burnuma geldi sanki, ne zaman gidebilirim bilmiyorum ama ilk fırsatta o topraklara ayak basmak istiyorum.

    • ne güzel bir anı paylaşmışsınız, okurken benim de içim bir hoş oldu. babaannenizin tandırında pişen o hamursuzların kokusu, haşhaşın o eşsiz aroması… çocukluğumuzun en güzel köşelerinden fırlayıp gelen bu tür anılar, bir yerle olan bağımızı ne kadar da güçlendiriyor değil mi? insan bazen sadece bir kokuyla bile yıllar öncesine ışınlanabiliyor. umarım en kısa zamanda o özlediğiniz topraklara tekrar ayak basabilir, belki de yeni güzel anılar biriktirebilirsiniz. bu içten yorumunuz için çok teşekkür ederim, dilerseniz diğer yazılarıma da göz atmak isteyebilirsiniz.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

back to top